समर्पणको मूर्तिः नेता श्याम घिमिरेको जीवन दर्शन

 

भक्त केसी,
३ जेठ , काठमाडौं । नेपाली राजनीतिमा श्याम घिमिरे त्यस्ता विरलै नेताहरूमा पर्छन् जो पद र प्रतिष्ठाभन्दा पनि समर्पण र सेवाभावलाई ठूलो मानेका छन्। राप्रपा नेपालको काठमाडौँ जिल्ला अध्यक्ष घिमिरे सधैं “अरुभन्दा अलग हुन तर गलत कहिले न हुनु” भन्ने मान्यतामा अडिग रहेर काम गर्छन्, जसले पार्टीभित्रको एकता, सहकार्य र राष्ट्रिय हितको आधारभूत मूल्यलाई उजागर गर्छ। लामो समयदेखि इमान्दार, पारदर्शी र स्पष्ट विचारधारा बोकेर सक्रिय रहँदा, उनले व्यक्तिगत चाहना र पारिवारिक सुखसुविधालाई राजनीतिक अभियन्ताको कर्तव्यबोधअगाडि सधैं थाती राखेका छन्।

सानो छोरालाई अमेरिका घुमाउने सपना, श्रीमतीसँगको समयमै खाना खाने साधारण क्षणदेखि ती सबै आफन्तीय अनुभूतिहरू आफ्नो निरन्तर सक्रियता र जनताको समस्यामा उत्रिने अभियानले अधुरै छोडियो। “मेरो दिन राजनीति गर्दै बित्यो” भन्ने उनका शब्दमा बाँचाइको त्यो आत्मग्लानि झल्किन्छ, जब उनी आफ्ना प्रियजनलाई सम्झन नै फुरसत पाउँदैनन्। जुनियर नेताहरू अवसर पाएर अगाडि बढिरहँदा उनी अविचल मूल्य र निःस्वार्थ सङ्घर्षमा अडिग छन्—सत्ता होइन, सेवा र समर्पण नै उनीहरको सूचक बनेको छ। राजनीति र व्यक्तिगत जीवनबीचको झलझली रोदरूप पीडालाई उनले आफ्नो जीवन कथा बनाइसकेका छन्, जहाँ एकमात्र अन्तर्विरोध प्रश्न रहन्छस् “के मैले आफ्ना प्रियजनका लागि पनि समय दिएको थिएँरु” यही प्रश्नले उनको यात्रा अधिक मानवीय र प्रेरणादायी बनाउँछ, र हामी उनलाई केवल नेता नभई “समर्पणको मूर्ति” भनेर सम्झने प्रेरणा दिन्छ।