भावभित्रको छालले दिएको सन्देश

बिष्णु प्रसाद शर्मा,

 

माथिल्लो तहसम्मकै अध्ययन गरेर प्रमाण पत्र बोक्दैमा उसलाई धेरै बुद्धिमान हो भनेर मान्न सकिदैन । माटो, जीवन, माया र सम्पत्तिको दम्भलाई कुन ठाउँबाट उचालेर प्रभाव पार्न सकिन्छ ? खोजमुलक अनुसन्धानको लम्काईमा उभिएर भित्र लुकेका असंख्यक अनुवन्धहरुले समाज र समाजलाई पुगेको क्षति प्रति प्रकृति प्रेम, राष्ट्र, रष्ट्रियता र बोकेको मानसिकतामा सोचनीय पक्कै छ ।

जसले जुन किसिमको अठोट लिएको हुन्छ र उसले बोल्ने गर्ने र कसरी सोचिरहेको हुन्छ भन्ने पनि लय सैलिवाट नै प्रस्फुटित भइरहेको पाइन्छ । राष्ट्रवादको अगाडी रहेर श्री ५ महेन्द्रले बोलीवक्सेको थियो, ”म मरे पनि मेरो देश बाँचिरहोस् ।” छिमेकीले असल अरुको कुभलो चाँहदैन । खरावले जहिले पनि खरावै सोचिरहेको हुन्छ । त्यसको असर नेपाललाई पनि प्रत्यक्ष परिराखेको थियो र यस्तो भयो ।

बंगला देशमा स्वतन्त्रता संग्राम हुनु, भारतले कसरी फाईदा लिन सकिन्छ भनेर हेर्नु नेपालका बिपीको मनसाय बुझेर बुझि नसक्नुलाई यो कार्यले के सन्देश दिन्छ ? सबैले मनन् गरौं र बुझौं । स्वतन्त्रता किन चाहिन्थ्यो ? भारत सरकारको परोक्ष दवाव र जय प्रकाशको सल्लाह अनुरुप बंगलादेश स्वतन्त्र भए पछि नेपाली काँग्रेसलाई आबश्यक भए जति हतियार दिने सहमतिमा बिपीले एक ट्रक हतियार मुक्तिवहिनीलाई पठाई दिनु भयो ।

के यो कार्य राजनेताले गर्न मिल्थ्यो ? त्यसैको परिणाम आजको नेपाल हेरौं । त्यसैले भनिन्छ, बुढाको आँखा सोच, युवाको जाँगर र जोस भएकाले मात्र राजनीति गर्नु पर्दछ । कलमी सारिएको हाँगाले सहि जमिन पाएको छ की छैन, मलको मात्रा, ठिक पानी तातो चिसो बातावरण, हावा र घामको सम्मिलन पाउँछ, पाउँदैन ? पाएन भने त्यो हाँगो त्यसै सुकेर जान्छ । जरा हाल्नै सक्दैन ।

२०७९ बैशाख ३० गतेको निर्वाचन परिणामले दिएको सन्देश संग नजिक छ । नेपालमा बिकासको अग्रगामी परिणामले दिएको झलक हो कि ? पाठकले केलाउनु नै हुने छ भन्ने मनसाय हो । ४८ बर्ष अघि डोटीको सिलगढीबाट मैले मेरा बा संग आकाशवाणीमा कुरा गर्दा उहाँ रुनु भएको घटनाले भावुक बनाएको हो । बा म संग आकाशवाणीमा कुरा गर्न भक्तपुरको दधिकोटवाट पैदलै त्रिपुरेश्वरमा रहेको टेलिग्राफ अफिस आउनु भएको थियो ।

साँच्चै कत्रो दु्रत प्रगति संचारको । म घोत्लिए, यही खालको प्रगतिको गति बिजुलीमा, शिक्षामा , खानेपानीमा, कृषिमा उद्योगमा दिन सकेको भए । हो, नेपालमा बिकास के के मा भयो त ? राजनीतिमा मात्रै । युवामञ्च , (मेरो पुस्तक पृष्ठ ३८ र ३९ बाट)  हो , हामी नेपाली माथि उदृत अंश साभार लिएको छु । मैले मेरो देशलाई चिनेको छु । तर देशको साँचो ताल्चाको जिम्मा लिनेहरु को हुन समाजले चिनेको छैन । दुर्भाग्य आजको नेपालको अबस्था यो हुनु ? दलीयताले पुयाएको क्षति हो । नयाँ सोच बिचार र गर्न सक्ने ब्यक्ति चाहे स्वतन्त्र होस उसलाई सरकारले क्षमता अनुसारको काम गर्ने अबसर दिनु पर्दछ । दलमै लिप्त रहेको हुनु पर्दछ भन्नु गलत हो । संकुचित भावना हो ।